×

لفظ قلم حرف زدن

هر کدام از ما به شکل خاصی حرف می زنیم، یکی رسمی،یکی به صورت عامیانه،یکی جذاب یکی دیگه خسته کننده و…  یعنی نحوه حرف زدن هر کدام از ما با هم فرق دارد خیلی ها ترجیح می دهند به صورت عامیانه و تعدادی نیز به صور رسمی یا همان با لفظ قلم حرف بزنند که در این مقاله قصد داریم در رابطه با این موضوع با شما عزیزان صحبت کنیم.

لفظ قلم حرف زدن یعنی چه؟

در حقیقت ادبیات ما هنگام صحبت کردن و نوشتن، تفاوت دارد. اگر ما طوری که می‌نویسیم، صحبت کنیم، گفته می‌شود که لفظ قلم حرف می‌زنیم.

احتمالا افرادی را دیده اید که  موقع صحبت کردن  از ادبیات خاصی استفاده می کنند،تمام قوائد و دستورالعمل های زبان فارسی را رعایت می کنند، از کلمات و  جملات متفاوتی استفاده می کنند و با این کار اعتبار و ارزش ویژه ای به خود و حرفی که می زنند می دهند  به صورت حرفه ای و محترمانه حرف بزنند و میتوانند نظر دیگران را به خود جلب کنند وارتباطات موثرتری را ایجاد کنند.

پس دنبال تغییرات جدی در نوع گفتار خود نباشید و سعی کنید که بیشتر بر روی تقویت ارتباطات خود متمرکز شوید

بنابراین اصلاً توصیه نمی‌شود که در ارتباطاتمان نقش بازی کنیم‌ بهترین نقشی که باید ایفا کنید نقش خودتان است.

برای اینکه با کلاس و با لفظ قلم حرف بزنیم سه تا ویژگی را باید رعایت کنیم

ویژگی های بیانی

ویژگی های رفتاری

ویژگی های ظاهری

نکته: زمانی که در جمع هستیم “موقعیت” مقدم بر همه چیز است.

لفظ قلم حرف زدن چند ویژگی دارد:

    مناسب هر جایی نیست و فقط در مجالس بسیار رسمی باید مورد استفاده قرار بگیرد.

    در ارتباطات نباید نقش کسی را بازی کنید و خودتان باشید.

    در دنیای امروز می‌توان از ترکیب مشترکی از فضای رسمی و غیر رسمی استفاده کرد.

روش های شروع گفت و گو:

1. سلام احوال شما چطوره؟ خوب هستید انشاالله؟ یا خوبید؟

2. خیلی دلم می خواست ببینمتون یا مشتاق دیدار

3. خوش حالم که می بینمتون

اگر بخواهیم به صورت لفظ قلم دیگران را صدا کنیم می توانیم از عبارات یا جملات زیر استفاده کنیم:

    جناب آقای … / سرکار خانم …

    ببخشید سرکار علیه (برای خانم ها استفاده می شود)

    ببخشید جناب آقای …

    ببخشید قربان (برای آقایان استفاده می شود)

    جناب آقای … می شه چند لحظه برای من وقت بذارید.

نحوه برخورد با طرف مقابل:

و موضوع دیگر بستگی به این دارد که ما چه کسی هستیم؟

البته وقتی موقعیت یا شخصیت طرف مقابل طوری باشد که حتما باید لفظ قلم حرف بزنیم، نقش و شخصیت خودمان در اولیت آخر قرار می گیرد.

به عبارت دیگر اگر ما کلا شخصی نیستیم که بخواهیم خیلی لفظ قلم و کتابی حرف بزنیم، درصورتی که موقعیت یا شخص طرف مقابلمان طوری بود که می بایست لفظ قلم حرف بزنیم، باید این موضوع را رعایت کنیم.

اما به صورت کلی قرار نیست کسی نقش بازی کند، ما باید سعی کنیم که خودمان باشیم.

اگر ما شخصی هستیم که خیلی راحت حرف می زنیم و راحت با دیگران ارتباط می گیریم، اگر با دوستانمان بخواهیم خیلی مبادی آداب رفتارت کنیم و اتوکشیده صحبت کنیم، این چیزی نیست که در ما بگنجد و برازنده ما باشد.

پس قرار نیست ما ادا در بیاوریم یا نقش بازی کنیم.

درخیلی از مواقع حتی اگر موقعیت هم طوری نباشد که می توانیم راحت صحبت کنیم، بهتر است به خاطر طرف مقابلمان لفظ قلم حرف بزنیم.

فرض کنید همراه با همکاران شرکتی که در آن مشغول به کار هستیم به یک سفر تفریحی رفته ایم.

موقعیت، موقعیتی است که لفظ قلم حرف زدن در آن جایی ندارد.

اما آیا می توانیم به خاطر موقعیتی که در آن حضور داریم با رئیس شرکتمان خیلی خودمانی و غیررسمی صحبت کنیم؟

ترجیح و پیشنهاد من این است که با ایشان و افراد هم رده شان لفظ قلم حرف بزنیم، (تقریبا همانطور که در یک موقعیت رسمی در داخل شرکت با این افراد صحبت می کردیم) البته باز هم این موضوع بستگی دارد به خیلی از فاکتورها.

در لفظ قلم حرف زدن به جملاتی که بیان می کنیم دقت کنیم:

داداش این کت به درد تو نمی خوره > آقای … این کت مناسب شما نیست

ممد جون با این کت خیلی باکلاس شدی > محمد جان این کت واقعا بهت میاد

آقای … میایی اینجا بیزحمت > آقای … ممنون میشم تشریف بیارید اینجا.

آقای … لطفا این فرم رو پر کن > آقای … محبت می کنید این فرم رو برای ما پر کنید.

استفاده از “لطفا” برای لفظ قلم حرف زدن

پیشنهاد می کنم برای لفظ قلم حرف زدن ابتدای صحبتتان از لطفا یا واژه های مشابه آن استفاده کنید (البته اگر نیاز بود و صحبت ما حالت خواهش و درخواست دارد)

لطفا …

میشه لطفا …

ممنون میشم …

میشه خواهش کنم …

لطف می کنید …

با این کار صحبت ما محترمانه تر و دل نشین تر خواهد شد.

زبان بدن

اگر می خواهیم لفظ قلم حرف بزنیم، زبان بدن ما نیز در این امر دخیل خواهد بود.

اگر زبان بدن ما مخالف صحبت های ما باشد، مانند این مثل قدیمی است که می گوید، با دست پس زدن با پا پیش کشیدن.

حرف ها و زبان بدن ما باید با هم همخوانی داشته باشند، در غیر اینصورت صحبت های ما به درد لای جرز در می خورد.

تصور کنید فرمی را می خواهیم بدهیم شخصی پر کند و بگوییم:

محبت می کنید این فرم را برای ما پر کنید.

اما زمانی که می خواهیم فرم و خودکار را به طرف مقابل بدهیم آن را با حالتی بد جلویش پرت کنیم.

زبان بدن ما نیز باید مکمل صحبت های ما باشد و از زبان بدنی که حالت رسمی بودن را تداعی می کند استفاده کنیم.

برای مثال بهتر است وقتی خودکار را می خواهیم به طرف مقابلمان بدهیم آن را به دو دست تقدیم ایشان کنیم.

لفظ قلم و با کلاس حرف زدن موقع خداحافظی

کم کم از حضور شما مرخص می شوم. شاد باشید

از وقتی که در اختیار من گذاشتید ممنونم.

اوقات خوشی را داشته باشید.

من همیشه از دیدار شما خوش حال میشم،امیدوارم بیشتر ببینمتون.

جمع بندی

ما برای لفظ قلم حرف زدن باید به این نکته توجه کنیم که در چه موقعیتی هستیم، طرف مقابلمان چه کسی است و خود ما چه شخصیتی داریم.

اما دو مورد “موقعیت” و “طرف مقابل” در اولویت هستند، اگر یکی از این دو وجود داشته باشد، بهتر است که لفظ قلم حرف بزنیم.

لفظ قلم حرف زدن ادب و نزاکت ما را در ارتباط گرفتن با طرف مقابل را نشان می دهد.