×
خانه » مقالات » کسب و کار » ارزش های پیشنهادی در مدل کسب و کار
01 خرداد 1398

ارزش های پیشنهادی در مدل کسب و کار

یکی دیگر از اجزای سازنده مدل کسب و کار ارزش های پیشنهادی است که بیانگر محصولات و خدماتی است که برای یک بخش مشتری خاص ارزش خلق می نماید. در واقع، ارزش پیشنهادی دلیل ترجیح یک شرکت به سایر شرکت ها توسط مشتریان است. هر ارزش پیشنهادی متشکل از بسته ای منتخب از محصولات یا خدمات است که نیازهای یک بخش خاص از مشتریان را برآورده می نماید. به عبارت بهتر، ارزش پیشنهادی در مدل کسب و کار، مجموعه یا بسته ای از منافع است که شرکت به مشتریان پیشنهاد می دهد.

در بخش ارزش پیشنهادی از مدل کسب و کار سؤالات زیر مطرح می گردد:

چه ارزش هایی را به مشتریان ارائه می کنیم؟

به حل کدامیک از مشکلات مشتریان خود کمک می کنیم؟

چه نیازهایی از مشتری را برآورده می سازیم؟

چه بسته ای از محصولات و خدمات را به هر بخش مشتری ارائه می دهیم؟

نکته قابل توجه اینکه ارزش پیشنهادی، ترکیبی متمایز از عناصری است که نیازهای بخشی از مشتریان را برآورده کرده و از این طریق خلق ارزش می کند

نمونه ارزش های پیشنهادی کسب و کارها

تازگی: برخی از ارزش های پیشنهادی مجموعه ای کاملاً جدید از نیازهایی را برآورده می کنند که قبلاً به علت عدم وجود پیشنهاد مشابه، درک نشده بودند.

عملکرد: به طور سنتی، بهبود عملکرد محصول یا خدمت موجود راهی متداول برای ارزش آفرینی است.

سفارشی سازی: سازگار نمودن محصولات و خدمات با نیازهای مشتریان یا بخش های خاصی از مشتریان باعث ارزش آفرینی می شود.

انجام کامل کار: خلق ارزش می تواند به سادگی از طریق کمک به انجام کامل کار برای مشتریان انجام شود.

طراحی منحصر به فرد: یک محصول ممکن است به خاطر طراحی فوق العاده، برجسته گردد.

برند/ مقام و منزلت: مشتریان ممکن است ارزش را در استفاده و به معرض نمایش قرار دادن برندی خاص بیابند.

قیمت: یک راه متداول برای برآوردن نیازهای بخش های مشتری حساس به قیمت، پیشنهادی مشابه به قیمتی کمتر است.

کاهش هزینه: کمک به مشتریان برای کاهش هزینه ها یک راه مهم برای ارزش آفرینی است.

کاهش ریسک: مشتریان برای کاهش ریسکی که در هنگام خرید محصولات یا خدمات متحمل می شوند، ارزش قائل هستند. بعنوان مثال ضمانت یکساله برای خریدار خودروهای دست دوم.

قابلیت دسترسی: راه دیگر برای ارزش آفرینی، ایجاد دسترسی به محصولات و خدمات مشتریانی است که پیش از این به آن محصولات و خدمات دسترسی نداشته اند.

گزینه‌های محدود در تحقیقات بازار. روش‌های تحقیقات بازاری که توسط مؤسسات بزرگ برای تحلیل ارزش پیشنهادی محصولات موجود استفاده می‌شوند، ممکن است درمورد محصولاتی که اساساً نوآورانه هستند قابل اتکا نباشند. برای مثال، اگر مشتری‌ها نتوانند به تجارب شخصی خود در تفسیر اولویت‌هایشان اتکا کنند، نظرسنجی و گروه‌های تمرکز احتمالاً کمک کننده نیستند. روش‌های دیگری که توسط مؤسسات بزرگ به کار برده می‌شوند، نظیر تحلیل همزمان تمایل به پرداخت برای قابلیت‌های محصول، باید توسط متخصصان ماهر تحقیقات بازار انجام شود و ممکن است برای استارتاپ‌های خودگردان، گران باشد. بنابراین، هنگام بهبود یک ارزش پیشنهادی ، کارآفرینان معمولاً به روش‌های کم هزینه، مثل آزمون صفحه فرود اتکا می‌کنند تا بازخورد پذیرندگان آغازین را برای محصولی که هنوز ساخته نشده بفهمند.

 

 

محمد ظلی نیا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *