×
خانه » مقالات » فن بیان و سخنرانی » صحبت کردن در جمع » راهکارهای کاهش استرس
14 مرداد 1398

راهکارهای کاهش استرس

راهکارهای کاهش استرس:

     گام اول: برای کاهش استرس در سخنرانی داشتن دانش و تخصص کافی در زمینه ای که شما قصد دارید در موردآن صحبت کنید به کاهش استرس شما کمک فوقالعاده ای خواهد کرد و اگر دانش کافی داشته باشید براحتی قادر خواهید بود مطالب را خوب انتقال دهید.

    گام دوم: تمرین و تکرار اگر رانندگی رو تمرین نمیکردیم شاید هیچ وقت نمی توانستیم  یک راننده خیلی خوبی باشیم یا حتی شاید هیج وقت نمیتوانستیم  گواهینامه بگیریم ولی باتمرین و تکرار موفق شدیم، در کاهش استرس هنگام سخنرانی این مورد کمک شایانی میتواند به ما بکند. وقبل از شروع سخنرانی با تمرین کردن جلوی آینه قطعا استرس را میتوانید کاهش بدید.

گام سوم: تصویر سازی یک مقوله کلی هست که درهر زمینه ای میتواند کمک کند تا ما بتوانیم به مطلوب خود در یک زمینه دست پیدا کنیم و برای کاهش استرس هنگام سخنرانی نیز باید آن سخنرانی و آن فضا و شرایطی که در اختیار داریم را از قبل در ذهن خود تصویر سازی  کنیم.

وقتی تصویر سازی می کنید ذهن آمادگی این را خواهد داشت که من می توانم در مقابل تعداد زیادی از افراد صحبت کنم و بدون هیج استرسی کار خود را انجام دهم.

موقعيت يادگيرى و محيط آن از عوامل بسيار مؤثر در يادگيرى است. محيط ممکن است فيزيکى باشد، مانند نور، هوا، تجهيزات و امکانات آموزشي. طبيعى است هرچه امکانات آموزشى براى فرد بيشتر فراهم شود، يادگيرى بهتر صورت خواهد گرفت. در مدرسه‌اى که داراى فضاى مناسب، کتابخانه و منابع مختلف علمى است، يادگيرى شاگردان در مقايسه با يادگيرى شاگردان مدرسه‌اى که داراى فضاى مناسب نيست و در آن جز کتاب درسى منابع ديگرى يافت نمى‌شود، بسيار متفاوت خواهد بود. محيط ممکن است عاطفى باشد. رابطهٔ معلم و شاگرد، رابطهٔ شاگردان با هم، رابطهٔ والدين با هم و نگرش والدين و مربيان در زمينهٔ تربيت کودکان، همگى مى‌تواند در ميزان يادگيرى شاگردان مؤثر باشد. موقعيت آموزشى منظم همراه با محبت و احترام متقابل، نسبت به محيط‌هاى خشک و تهى از عواطف، تأثير بيشترى در يادگيرى خواهد داشت. عاطفه – به عنوان يک عامل بسيار مؤثر – مى‌تواند در جريان يادگيرى عمل کند.

براى بسيارى از دست‌اندرکاران آموزش و پرورش، هنوز اين سؤال‌ها مطرح است:
– تمرين چه نقشى در فرايند يادگيرى دارد؟ آيا پيشرفت يادگيرى مستقيماً تابع تکرار است؟ اگر چنين نيس، شرايط تمرين و تکرار چيست؟ مساعد‌ترين موقعيت براى تمرين کدام است؟ تکاليف تکرارى مدارس مى‌تواند براى شاگردان مفيد باشد يا نه؟
– در پاسخ به سؤالات مطرح شده بايد گفت: تأثير تمرين و تکرار در کل فرايند يادگيرى و حيطه‌هاى مختلف آن و بويژه در حيطه روانى – حرکتي، انکار ناپذير است. همه اين ضرب‌المثل قديمى کار نيکو کردن از پر کردن است را شنيده‌اند و واقفند که بازى روى يخ يا رانندگى فقط در نتيجهٔ تمرين و تکرار ياد گرفته مى‌شود. هيچ کس نمى‌تواند منکر باشد که اگر مفاهيم و لغات آموخته شده از زبان بيگانه تمرين و تکرار نشوند، دير يا زود به دست فراموشى سپرده خواهند شد. ولى اين نکته نيز غيرقابل انکار است که کيفيت اجراى تمرين، مقدار و زمان آن نقش بسيار مهمى در تثبيت يا عدم تثبيت رفتار دارد. چنانکه آزمايش‌هاى متعدد نشان داده است، اجراى تمرين در زمان غير متمرکز اثر يادگيرى بيشترى نسبت به اجراى تمرين در زمان متمرکز دارد؛ مثلاً شاگرد موضوع مورد يادگيرى را در دو تمرين بيست دقيقه‌اي، زودتر از يک تمرين چهل دقيقه‌اى ياد مى‌گيرد. از همين‌ رو، تمرين و تکرار مؤثر بايد شرايط و ويژگى خاصى داشته باشد؛ از جمله اينکه بايد منظم و مرتب و طول دوره‌هاى آن مناسب باشد و در شرايط واقعى و طبيعى انجام پذيرد. اگر شاگرد در اوضاع و احوال ساختگى و غيرطبيعى تمرين کند، نه فقط اعتماد به خود را از دست بدهد. شاگرد بايد بلافاصله از نتيجهٔ تمرين و کارکرد خود مطلع شود؛ زيرا اطلاع از پيشرفت، او را به کوشش وا مى‌دارد. تمرين نبايد بيش از حد طولانى و خستگى‌آور باشد. هرگاه عملى بطور سريع و متوالى تکرار شود، اغلب موجب کاهش کارآيى تمرين مى‌شود؛ به اين معنى که شخص در انجام دادن آن عمل بتدريج کندتر و ضعيف‌تر مى‌شود تا اينکه سرانجام از انجام دادن آن سرباز مى‌زند. در واقع، خستگى يادگيرى را کاهش مى‌دهد.

ذهنی

یکی از امکانات فراوان فضای وب و شبکه‌های اجتماعی وجود انواع و اقسام آموزش‌ها در زمینه‌ها و رشته‌های مختلف در آن‌هاست.

فقط کافی‌ست تصمیم بگیریم مهارتی خاص را بیاموزیم، با یک جستجوی ساده خواهیم توانست صدها و یا هزاران محتوای متنوع آموزشی در مورد آن بیابیم.

افراد وقتی این حجم از امکانات و آموزش‌های متنوع را می‌بینند، بلافاصله وسوسه یادگیری دامن‌گیرشان می‌شود و برای این کار اقدام می‌کنند.

بعدازاینکه شروع به یادگیری یک مهارت کردند، در انواع و اقسام گروه‌ها و کانال‌های مرتبط هم عضو می‌شوند. ولی بعد از مدت کوتاهی احساس می‌کنند مهارتی که در حال یادگیری آن هستند، آن‌قدرها که فکرش را می‌کردند جذاب، آسان و پردرآمد نیست.

به همین دلیل بعد از مدت کوتاهی یادگیری را متوقف می‌کنند. این چرخه روندی هست که مدام تکرار می‌شود.

تمرینات فن بیان :سرعت مناسب صحبت کردن

در داشتن فن بیان خوب سرعت صحبت کردن از اهمیت بالایی برخورد دار است . یکی از تمرینات فن بیان این است که یک دقیقه صحبت کنید و تعداد کلماتی که در یک دقیقه می گوئید بشمارید . اگر بین ۱۳۰ تا ۱۷۰ کلمه در دقیقه باشد مناسب است . سرعت صحبت کردن با توجه به مخاطب هم متفاوت است اگر فردید آرام آرام  یا تند تند صحبت می کند بهتر است با توجه به اصل همسان سازی با او هماهنگ شویم .

نکته بعدی هم هنگام صحبت کردن استفاده صحیح و به جا از مکث هاست . مکث تاکیدی، زمانی که می خواهید روی کلمه یا مفهومی تاکید کنید ، چند لحظه مکث کنید تا توجه ها جلب شود بعد صحبت تان را ادامه دهید . مکث ناگهانی ، زمانی که برای جلب توجه مخاطب به صورت ناگهانی مکث می کنید . مکث تکمیل کننده ، زمانی که شما مکث می کنید تا مخاطب ادامه جمله شما را بگوید. در نتیجه یکی از تمرینات فن بیان این است که یک متنی را انتخاب کنید و با  استفاده از مکث های به جا در هنگام صحبت کردن ، اثر بخشی صحبت تان را چند برابر کنید .

محمد ظلی نیا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *